Dit bericht heeft betrekking op gisteren (18-10)

Het was weer vroeg dag vandaag, om 5.30 uur ging de wekker aangezien we om 7.00 uur weer in de bus werden verwacht voor de eerste excursie van de dag.
Dit werd de theeplantage in Bandung. Hoewel.. niet helemaal, aangezien wij het besluit hadden genomen niet mee naar binnen te gaan. De verwerking van de geplukte theebladeren hebben wij al 2x eerder gezien, dus wij hadden er alle vertrouwen in dat men dat in de thee fabriek van Bandung niet heel anders doet.

Iets na negenen vertrekken we om een bezoek te brengen aan de krater "Tangkuban Prahu", waar wij om 9.45 uur aankomen en hartelijk worden ontvangen door de plaatselijke middenstand (verkopers die je van alles en nog wat proberen aan te smeren).
Aangezien de touring car niet tot aan de eindbestemming kan komen werd het laatste stuk per "personenbus" afgelegd. Ook hier was de lokale middenstand in ruime mate vertegenwoordigd, het lijken wel bijen om een pot stroop. Oh nee hè! Kaarten, pennen en allerlei ander spul waar je niet op zit te wachten. Ze zijn niet bij je weg te slaan en spreken praktisch alle talen. Nederlands hebben ze in ieder geval allemaal wel onder de knie.
Er werd ons verteld (door de lokale gids) dat er zowel illegale als legale verkopers rondlopen. De legale verkopers zijn "in dienst" van.. en ontvangen 10% van alle verkopen.
Per toerist mogen maximaal 2 van de verkopers, die zich ook nog als gids opstellen mee vanaf een bepaald punt tot aan de plek waar de foto’s gemaakt kunnen worden en de "echte" gids zijn verhaal doet.Een erg mooi plekje om te bezichtigen, maar het zou zo fijn zijn om dat in alle rust te kunnen doen, zonder een horde verkopers om je heen. Jammer!
Eindelijk terug bij de personenbus, want dat betekent een verlossing van de bijen. Op naar de volgende plek/bezienswaardigheid.

11.00 uur Ciater Spa Resort:
Hier hadden we de mogelijkheid om echt even te relaxen in het zwembad met HEET water. Dit water is zwavelhoudend en is afkomstig uit de bergen/krater c.a. 60 km verderop/hogerop. In het zwembad was het water nog steeds wel een graad of 45 (geschat). Een raar gevoel wanneer je gewend om eerst te moeten wennen aan de "lage" temperatuur op het moment dat je een zwembad in duikt. Het werd dus geen frisse duik, maar een tropische verrassing.
Midden in het zwembad is de eetgelegenheid aangelegd, waar wij tevens de lunch hebben genuttigd, alvorens wij weer op pad gingen. Op weg naar de muziekschool in Bandung.

13.30 uur vertrek per touring car.
Vanwege de verschrikkelijke drukte op de wegen leek het een eeuwigheid te duren voordat we de school bereikten. De voorstelling was inmiddels ook al van start gegaan.
De muziekschool Angklung in Pak Ujo voorziet voor kinderen van 3 -16 jaar in een opleiding van muziek, zang en dans. Middels de donaties/verdiensten die hun optredens opleveren wordt gespaard voor een vervolgopleiding.
Om het publiek bij de geweldige voorstelling te betrekken kreeg een ieder een Angklung (traditioneel instrument gemaakt van bamboe).
Met een heuse dirigent ging het ons verbazingwekkend goed af.

Morgen worden we weer per touring car opgehaald om naar het treinstation een paar kilometer verder gebracht te worden. Weer vroeg op!