De vakantie zit erop en dus komt ook aan dit verslag een eind. Voordat de laatste artikelen geplaatst worden, onderstaand een mooi geschreven stuk van Jan in navolging van een eerder artikel van zijn hand. Ter illustratie heb ik er wat foto’s aan toegevoegd. Enjoy.

Ik weet niet of de mensen op Java iedere dag opnieuw een keuze kunnen maken.

Bij hard werken denk ik aan de mensen op de rijstvelden die van vroeg tot laat sappelen in de brandende zon. Met veel handarbeid van een rijstkorrel na een uitgekiend proces uiteindelijk een heleboel rijstkorrels maken. En dat in een met veel ijver ontworpen landschap van rijstvelden met een ongekende schoonheid. Ik heb uitgezien naar dit soort plaatjes maar de confrontatie met de werkelijkheid maakt je bijna emotioneel. Het is niet te geloven dat zulke uitgestrekte gebieden vrijwel zonder mechanische middelen twee en soms drie keer per jaar een oogstmoment kennen.

Hard zitten gaat meer over de ondergrond waarop velen de dagen lijken door te
brengen. Alleen al aan de verschillende plekken en houdingen zou een aardige
fotopresentatie kunnen worden besteed. Daarin moet dan ook de basishouding
voorkomen: de hurkzit die bij ons wel voorkomt tijdens gymnastiekoefeningen
maar die hier tot de meest normale zithouding lijkt te zijn uitgegroeid.
Oefening blijkt wel tot een stabielere "zit" te leiden en daarvoor heeft men
hier voldoende tijd waarschijnlijk. 
            

Een groot verschil tussen de wijzen van de dag doorbrengen. En als er een
keuze kan worden gemaakt ga ik voor de arbeid in de rijstvelden. De dag zal
een bevredigender eindresultaat opleveren. Nu maar hopen dat dat zich ook
vertaalt in de beloning om de levensstandaard van de hard werkende op een
hoger peil te brengen.

Groet van een verbaasde toerist,

Jan van Rooijen